Skip to content

Porównanie metotreksatu z placebo w utrzymaniu remisji w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad

4 tygodnie ago

473 words

Pacjenci z szacowanym czasem przeżycia poniżej jednego roku i ci, którzy nie chcieli przestrzegać protokołu, nie kwalifikowali się. Pacjenci również musieli przejść remisję po leczeniu 25 mg metotreksatu raz na tydzień domięśniowo przez co najmniej 16 tygodni. Remisję zdefiniowano jako brak potrzeby leczenia prednizonem i obecność wyniku wynoszącego 150 lub mniej na wskaźniku aktywności choroby Leśniowskiego-Crohna. Indeks ten obejmuje osiem pozycji: liczbę płynnych lub bardzo miękkich stolców w ciągu siedmiu dni poprzedzających ocenę, nasilenie bólu brzucha, ogólne samopoczucie, obecność lub brak masy brzusznej lub pozajelitowe objawy choroby, stosowanie opiaty do leczenia biegunki, hematokrytu i wagi. Wyniki na tym indeksie mogą wynosić od 0 do około 600. Wyższe wyniki wskazują na większą aktywność choroby. Wynik 150 lub mniej uważa się za wskazujące na nieaktywną chorobę, a wynik powyżej 450 wskazuje na krytyczną chorobę. Spadek o 70 do 100 punktów ma znaczenie kliniczne .5,7 Pacjenci przystąpili do badania na jeden z dwóch sposobów. Od marca 1993 r. Do lutego 1994 r. Ci, którzy uczestniczyli w randomizowanym badaniu metotreksatu na czynną chorobę Leśniowskiego-Crohna17, kwalifikowali się, jeśli przestali przyjmować prednizon i byli w remisji pod koniec badania. Po lutym 1994 r. (Tj. Od sierpnia 1994 r. Do września 1997 r.) Kwalifikowali się również pacjenci, którzy spełnili kryteria włączenia do randomizowanego badania i którzy weszli w remisję po 16-24 tygodniach otwartego metotreksatu (25 mg raz na tydzień).
Badania podstawowe
Na tydzień przed wizytą randomizacyjną pacjenci zaczęli zapisywać na kartach dzienników dane niezbędne do obliczenia wskaźnika aktywności choroby Leśniowskiego-Crohna.20 Podczas wizyty randomizacyjnej uzyskano dane demograficzne, przeprowadzono badanie fizykalne i przeprowadzono badania krwi, a wynik na Leśni Crohna Wskaźnik aktywności choroby został obliczony.
Randomizacja
Pacjenci zostali losowo przydzieleni, przy użyciu generowanego komputerowo harmonogramu, do otrzymywania cotygodniowych domięśniowych wstrzyknięć 15 mg metotreksatu (Rheumatrex, Wyeth-Ayerst, Montreal) lub identycznie wyglądającego placebo przez 40 tygodni. Harmonogram randomizacji został podzielony na straty według centrum i wykorzystał losowe liczby w blokach permutowanych po cztery. Pomiędzy wizytami w badaniu zastrzyki były wykonywane przez lekarza rodzinnego.
Inne metody leczenia choroby Leśniowskiego-Crohna
Pacjentom nie wolno było stosować środków immunosupresyjnych, kortykosteroidów, infliksymabu, aminosalicylanów, antybiotyków, karmienia przez zgłębnik lub żywienia pozajelitowego. Stosowanie maści hydrokortyzonowej było dopuszczalne w przypadku choroby okołoporodowej.
Kontynuacja
Pacjentów oceniano co cztery tygodnie. Przy każdej wizycie obliczono wynik na wskaźniku aktywności choroby Leśniowskiego-Crohna i uzyskano krew do analiz chemicznych. Zaprzestano podawania badanego leku, jeśli zalecono leczenie czynnej choroby Leśniowskiego-Crohna. Pacjenci, którzy przerwali leczenie badane z powodu działań niepożądanych leku lub niewydolności leczenia, byli przestrzegani w ten sam sposób, co ci, którzy nadal otrzymywali zastrzyki. Podczas każdej wizyty odnotowano leczenie lekami i dawki
[patrz też: bostonka u dzieci, bostonka choroba, kardiomiopatia niedokrwienna ]
[patrz też: iwonex, pozew o alimenty od dziadków, antidotum nowy sącz ]

0 thoughts on “Porównanie metotreksatu z placebo w utrzymaniu remisji w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad”